Etiket Arşivleri: Korku

Stephen King‘in IT’ten The Shining’e kadar pek çok eserinde görülen ortak bir tema vardır: çocuklukta yaşanan bir kötülük, yıllar sonra yetişkinlikte karakterimizin yeniden karşısına çıkar ve karakterleri bir kez daha yüzleşmeye zorlar. Dreamcatcher (Düş Kapanı), bu tanıdık temayı bu kez uzaylı istilası ve body horror ile birleştiriyor. 2001 tarihli aynı adlı romandan uyarlanan film, uzaylı işgalini aksiyondan çok korku ve …

“Uzayda çığlığınızı kimse duyamaz!” Ridley Scott imzalı Alien filminin bu meşhur sloganı, bilimkurgu ile korku arasındaki sarsılmaz bağı tek bir cümlede özetliyor. Zira sadece fiziksel bir imkânsızlıktan bahsetmiyor; insanın en ilkel, en kaçınılmaz duygusuna, yani mutlak çaresizliğe de işaret ediyor. Aslında insanlık tarihi boyunca yakamızı bırakmayan o kadim duygu, korku edebiyatının da ana damarını besliyor. Bugün herhangi bir korku yazarlığı …

H.P. Lovecraft, 1927 tarihli “The Colour Out of Space” adlı öyküsünü kendi külliyatı içinde en sevdiği eser olarak tanımlar. Bunun nedeni, Lovecraft’la özdeşleşen insanbiçimciliğin –yani evreni insan merkezli okuma eğiliminin– reddedilmesi gerektiğine dair düşüncesidir. O döneme kadar korku edebiyatında hayaletler, vampirler, insan formuna bürünen iblisler ya da kişilik bölünmesiyle ortaya çıkan “anlaşılabilir” kötücül figürler öne çıkıyordu. Bu karakterlerin hepsi, bir …

Sinema salonunda gerilimli bir sahne izlerken ansızın yükselen tiz keman sesleri sizi yerinizden sıçratıyorsa bunun tesadüf olmadığını bilmelisiniz. Korku ve bilimkurgu, sinema tarihinde sık sık yan yana gelmiş, hatta iç içe geçmiş türlerdir. Mary Shelley’nin Frankenstein’ı, ilk bilimkurgu eserlerinden biri olmasının yanı sıra, gotik korkunun da mihenk taşlarından kabul edilir. Ama Frankenstein yalnız değildir. İnsanlığın bilinmeyene duyduğu korku bilimle birleştiğinde, …

“Like father, like son.” Babasına çekmiş diye çevirebileceğimiz bu İngiliz deyimi, baba-oğul Cronenberg’e çok uyuyor. Zira filmin yönetmeni oğul Brandon ile baba David’in tarzları birbirini andırıyor. Etik değerleri, ahlaki yozlaşmayı, kişilik çatışmasını sorgularken kendinizi bilimkurgu soslu bir psikolojik gerilim/korku filmi izlerken buluyorsunuz. Yine alışıldığı üzere film, Cronenberg’in alametifarikası olan “beden korkusu” stilinden izler taşıyor ve birazcık da sınırları zorluyor. Genç …

The Substance, Türkçe adıyla Cevher, hem kadınlık hem de yaşlanma üzerine sert bir eleştiri sunmayı hedeflerken, “cevher” gibi parıldayan bir dış yüzeyin altında çelişkilerle dolu bir yapı barındırıyor. Film, toplumsal güzellik standartlarını sorgularken bir yandan da eleştirdiği bu standartlara görsel bir şov sunarcasına hizmet ediyor. Modern güzellik endüstrisinin karanlık yüzünü sembolik bir maddeyle ortaya koyan yapım, bu maddenin gerçek anlamda …

2024 yılının sonlarına doğru gelirken birçok bilimkurgu dizisi ekranda boy gösteriyor. Aralarında başımızı döndürecek ya da bizi bir nebze etkileyecek dizi sayısı çok az. Kalan çalışmalarsa ya vasat ya da vasat altı. Evdeki hesap çarşıya uymayınca şirketler de iptal düğmesine basmaktan çekinmiyor. Yine de şanslarını denemeye devam ediyorlar. Peacock‘ın yapımını üstlendiği Teacup da onlardan biri. Dizi, korku ve gerilim türlerinin …

2000’li yılların başında The Ring, The Grudge, Dark Water gibi Japon korku film uyarlamaları Hollywood’da moda oldu. Uzun, düz siyah saçlarıyla yüzlerini kapatmış kız çocukları birer korku unsuru olarak filmlerde karşımıza çıkıyor, rüyalarımıza giriyordu. Elbette bu akımın oyun dünyasında karşılığını bulması kaçınılmazdı. Herkes bu tarz korku unsurlarının Silent Hill gibi bulmaca çözmeli oyunlarda görüleceğini düşünüyordu, ancak karşımıza bir FPS oyununda …

2007 yılında çıkardığı Penumbra: Overture ve ertesi yıl gelen devam oyunları ile survival horror türünde âdeta bir devrim yaratan Frictional Games, asıl bombasını 2010 yılında patlattı. Amnesia: The Dark Descent ile türün belki de en iyi oyununa imza atan şirket, sonradan gelecek bu türdeki oyunlara esin kaynağı oldu. Hint mitolojisinin bilimkurgusal yönlerini sanayi devrimi bilimkurgusu ile birleştiren hikâyesi, sürekli verdiği …

Video oyunlarının altmış yılı aşkın bir geçmişi vardır. 1958 tarihli Tennis for Two adlı tenis simülasyonu, ilk video oyunu kabul edilir. Kendine özgü bir konsolda oynanan bu oyun, ticari kaygılarla üretilmemiştir ve sporcuların reflekslerini geliştirmek gibi özel bir amaca yöneliktir. Yine 1962 tarihli Spacewar! adlı oyun da pilot eğitimini amaçlar. 1971 çıkışlı Computer Space, jetonlu makineler için üretilen ilk video …